Aktualności

15.11.2019

Upamiętnienie pobytu Franciszkanów – Reformatów w Solcu nad Wisłą


W niedzielę 20 października 2019 r., przed Mszą św. o godz. 10.30 w kościele pw. św. Stanisława w Solcu nad Wisłą, Wikariusz Prowincji o. Rufin Maryjka OFM dokonał odsłonięcia i poświęcenia tablicy upamiętniającej posługę naszych Współbraci w tej świątyni.

Eucharystii w intencji Braci pełniących posługę w Solcu przewodniczył o. Rufin Maryjka OFM, koncelebrowali: proboszcz soleckiej parafii Wniebowzięcia NMP ks. Krzysztof Maj oraz tercjarz franciszkański i fundator tablicy ks. Jan Szczerba, pochodzący z Solca.

O. Rufin wygłosił okolicznościową homilię poświęconą głównie pobytowi Braci Mniejszych – Reformatów w Solcu w latach 1626 – 1864, ze szczególnym uwzględnieniem historii Braci pochowanych w kryptach kościoła, m.in. o. Krystyna Szykowskiego – obrońcy Przemyśla przed Tatarami oraz zmarłych w opinii świętości: o. Konstantego Dąbrowskiego, Prowincjała o. Walerina Kalawskiego i br. Pawła Szczygielskiego. Podziękował kapłanom i wiernym za troskę, opiekę i prace konserwatorskie pamiątek poreformackich.

Po Mszy św. kapłani i część wiernych udali się na stary cmentarz parafialny przy kościele św. Barbary, gdzie Wikariusz Prowincji o. Rufin Maryjka OFM poświęcił grobowiec Braci pochowanych w późniejszych czasach, a odnowiony staraniem ks. Jana Szczerby.

Wracając do Krakowa o. Rufin Maryjka OFM pobłogosławił nową tablicę w języku polskim na nagrobku zmarłego w opinii świętości o. Dominka Zajęczyńskiego, który odszedł do Pana w trakcie niesienia pomocy ludziom w czasie zarazy w dniu 20 października 1708 r. Tą tablicę również ufundował tercjarz franciszkański Franciszek – ks. Jan Szczerba. Grób ten znajduje się w miejscowości Dziurków, przy drodze z Solca przed Lipskiem, na skraju lasu, gdzie znajdowało się cmentarzysko zmarłych na zarazę.

*     *    *     *     *

Jako ciekawostkę należy zauważyć fakt, że wbrew konstytucjom polskich Reformatów, ołtarz główny kościoła poreformackiego pw. św. Stanisława w Solcu nad Wisłą jest kamienny, a nie drewniany oraz w jego centralnej części nie ma naturalnej wielkości rzeźby Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, ale jest obraz przedstawiający wskrzeszenie Piotrowina przez biskupa św. Stanisława. Jak głosi tradycja, fundator kościoła i klasztoru w Solcu, staropolski dygnitarz – jeden z prywatnych uczniów Galileusza, koniuszy koronny, starosta krzemieniecki, solecki i tryliski oraz ambasador Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w latach 1622-1624 książe Krzysztof Zbaraski – znalazł się w niebezpieczeństwie podczas przewrotu pałacowego w Turcji. We śnie św. Franciszek i św. Stanisław obiecali swoją pomoc pod warunkiem wybudowania kościoła św. Stanisława w Solcu i ofiarowania go Franciszkanom – Reformatom, na co przystał. Krzysztof Zbaraski słowa dotrzymał i w 1626 r. został wzniesiony wczersnobarokowy kościół i klasztor reformacki jako wotum – podziękowanie Panu Bogu za szczęśliwy powrót z Konstantynopola. Miejsce wybrał o. Cyprian Gwozdecki.

o historii Solca i Franciszkanów – Reformatów pełniących tam posługę duszpasterską mówią filmy:

„Historia Solca w obrazach” – https://www.youtube.com/watch?v=6rziA_ZpXcI

„Miasto Królewskie Solec” – https://www.youtube.com/watch?v=CBIIH2E2qQw

© CRT 2012