Aktualności

18.03.2020

Koronawirus: list Ministra Generalnego Zakonu Braci Mniejszych oraz Prefekta i Sekretarza naszej Kongregacji


Do wszystkich Braci w Zakonie – niech Pan obdarzy Was pokojem!

W ciągu ostatnich trzech miesięcy od odkrycia nowego koronawirusa byliśmy świadkami jego stopniowego rozprzestrzenienia się z jednego określonego regionu w Chinach do ponad 115 krajów. Praktycznie cała społeczność ludzka angażuje się w wielką bitwę, próbując powstrzymać jego dalsze rozprzestrzenianie się, opiekować się zarażonymi (ponad 126 000) i opłakiwać bliskich, którzy zmarli (ponad 4 500). Wpływ gospodarczy na narody, rodziny, jednostki, a przede wszystkim na biednych, będzie niewątpliwie katastrofalny.

We wczesnych stadiach tej pandemii mogliśmy czuć się chronieni, odporni, oddaleni, a być może nawet trochę obojętni na wirusa i jego wpływ. Jednak w miarę, jak wirus nadal rozprzestrzeniał się nieubłaganie, znajdujemy się w centrum kryzysu. Wciąż istnieje wiele naukowych aspektów wirusa, które nie są jeszcze w pełni poznane. Nie szanuje on żadnych granic ani ograniczeń: fizycznych, społecznych, psychologicznych, religijnych lub kulturowych. Jego strategiczna zdolność do przeskakiwania z jednego regionu na drugi czyni go szczególnie zjadliwym. Odpowiedzi opracowywane i wdrażane przez rządy w celu powstrzymania jego rozprzestrzeniania się nakładają na wielu z nas ograniczenia na korzystanie z naszych swobód osobistych, jakich wielu z nas nigdy nie doświadczyło. A jednak środki te są konieczne, aby zapobiec dalszemu rozwojowi wirusa. Specjalne modlitwy kierowane są do tych, którzy służą na pierwszej linii jako personel medyczny, tych, którzy zajmują się badaniami w celu znalezienia szczepionki, a rządy walczą o znalezienie skutecznych odpowiedzi, aby zapewnić bezpieczeństwo i dobre samopoczucie swoich ludzi.

W tym momencie zamierzam napisać do Was, aby pomóc w rozwiązywaniu lęków i niepokoju. Tym z nas, którzy mieszkają w krajach, które do tej pory były w nieproporcjonalnym stopniu dotknięte, pragnę zachęcić do pozostania silnymi w wierze. Dla osób mieszkających w krajach, w których występuje mniej infekcji, zachowajcie czujność we wszystkich sprawach. W tym szczególnym okresie liturgicznym Wielkiego Postu wierzący Chrześcijanie są zaproszeni do towarzyszenia Jezusowi, wspominając wielkie walki i kryzysy, z jakimi się zmagał, przypominając także Jego śmierć na krzyżu jako ofiarę czystej miłości. Ale ani cierpienie, ani śmierć nie miały ostatniego słowa w Jego życiu, ani nie powinny mieć dla nas. Nadzieja zapewniona przez Zmartwychwstanie oraz codzienne akty sprawiedliwości, miłosierdzia i miłości powinny inspirować nas do patrzenia poza wszelki strach, wszelki niepokój i dostrzegania obecności Jezusa, który wciąż mówi nam te same słowa, co do swoich umiłowanych przyjaciół i uczniów: „Nie bójcie się! Jestem z Wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata!”

W trakcie tej globalnej epidemii nie zapominajmy o milionach ludzi na całym świecie, którzy cierpią z powodu innych kryzysów. Nasze serca kierują się w szczególny sposób do ludności Syrii, Demokratycznej Republiki Konga, Wenezueli, Mindanao (Filipiny), republik Sudanu i Sudanu Południowego, Palestyny, Libanu oraz do braci i sióstr mieszkających w innych częściach świata, gdzie ludzka godność, podstawowe prawa i podstawowe przetrwanie fizyczne są zagrożone. Skorzystajmy z zaproszenia, by wyjść poza wszelkie podziały, wszystkie lęki i szukać dróg prowadzących do autentycznego dialogu, współpracy i promowania dobrobytu całej ludzkości, zwłaszcza tych biednych i wykluczonych. Pogłębiajmy także nasze zaangażowanie w miłość i troskę o środowisko naturalne, nasz wspólny dom.

Niech Pan błogosławi każdemu z Was, moi drodzy Bracia, i pozwólmy, aby siła naszych przekonań, nasze zaangażowanie w ewangeliczny styl życia inspirowany przez św. Franciszka z Asyżu, pozwoliły nam być wiernymi świadkami potęgi miłość i nadziei, które nasza wiara ofiaruje nam i wszystkiemu co żyje.

Pozdrawiam Was bratersko w Chrystusie i św. Franciszku,

Br. Michael A. Perry, OFM
Minister Generalny i Sługa

Rzym, 12 marca 2020 r.

 

List Prefekta i Sekretarza naszej Kongregacji do wszystkich osób konsekrowanych w związku z epidemia koronawirusa

Drodzy konsekrowani Bracia i Siostry

Pan wzywa nas do przeżywania tego Wielkiego Postu roku 2020 w bardzo szczególny sposób, w sposób, którego nikt nie mógłby wcześniej wymyśleć ani sobie wyobrazić, i który naprawdę wymaga od nas każdego dnia, aby dokonywać istotnych zmian w naszym stylu i sposobie życia.

Zwykle podczas Wielkiego Postu odbywa się wiele inicjatyw charytatywnych i ważnych momentów modlitwy i refleksji, aby przygotować się z odnowionym i oczyszczonym duchem na święta wielkanocne, a w naszych wspólnotach chwile celebracji i spotkań stają się coraz częstsze. W tym roku jesteśmy jednak powołani do życia z silną wiarą, z taką samą intensywnością jak zawsze, ale na zupełnie inne sposoby.

Najbardziej skutecznym świadectwem, jakie możemy teraz dać, jest przede wszystkim spokojne i oddane posłuszeństwo wobec tego, czego domagają się rządzący nami, zarówno na szczeblu państwowym, jak i kościelnym, w spełnianiu wszystkiego, co ma pomóc chronić nasze zdrowie, zarówno jako indywidualnych obywateli, jak i całego społeczeństwa.

Obowiązkiem miłości i wdzięczności jest, aby każdy z nas indywidualnie i jako wspólnota wzmagał swoją nieustanną modlitwę za wszystkich, którzy pomagają nam żyć i przezwyciężyć te trudne chwile. Władze, przywódcy rządowi, pracownicy służby zdrowia wszystkich szczebli, wolontariusze obrony terytorialnej i wojsko, wszyscy ci, którzy ofiarują swoją cenną pracę na rzecz walki z tym nieszczęściem, powinni być przedmiotem naszej modlitwy i ofiary! Nie przegapmy cennego wkładu, który każdy z nas może wnieść dzięki trwałej i nieustającej modlitwie.

Nasze myśli kierujemy przede wszystkim do wspólnot kontemplacyjnych, które starają się być namacalnym znakiem stałej i ufnej modlitwy za całą ludzkość. Myślimy również o wielu starszych siostrach i braciach, którzy codzienną modlitwą towarzyszą posłudze i apostolstwu tych, którzy są aktywni i wykorzystują swoje siły, aby dotrzeć do każdego potrzebującego brata i siostry. W tych dniach, z jeszcze większym zaangażowaniem, zintensyfikujcie swój cenny i niezastąpiony apostolat, żywiąc pewność, że Pan nie zwleka z udzieleniem nam odpowiedzi i w swoim nieskończonym miłosierdziu oddali od nas tę poważną plagę.

Z radością ofiarujmy Panu wielką ofiarę, jaką niesie brak Mszy Świętej i uczestnictwa w Stole Eucharystycznym, żyjmy w komunii ze wszystkimi, którzy także z powodu braku kapłanów nie mają przywileju codziennego uczestniczenia w Świętej Ofierze.

Niech ci, którzy mają taką możliwość, okazują w konkretny sposób bliskość z naszym ludem, zawsze zgodnie z przepisami podanymi przez właściwe władze i w pełnej wierności naszym charyzmatom, tak jak się to działo zarówno w odległych epokach jak i najnowszej historii. Współdzielmy ich cierpienia, obawy i lęki, ale w pełnym zaufaniu, że odpowiedź Pana się nie opóźni i wkrótce będziemy mogli śpiewać uroczyste Te Deum dziękczynienia.

Ojciec Święty Franciszek, wczoraj, pielgrzymując do Matki Bożej Salus Populi Romani i Krucyfiksu, który uratował Rzym od zarazy, chciał nam przypomnieć, że w naszych tak technologicznych i zaawansowanych czasach mamy do dyspozycji te same środki do eliminacji katastrof i nieszczęść , które były używane przez naszych przodków. Modlitwa, ofiara, pokuta, post i miłość: potężna broń, aby uprosić u Eucharystycznego Serca Jezusa łaskę całkowitego uzdrowienia z tak podstępnej choroby.

Drogie Siostry i Bracia, dzięki nowoczesnym środkom komunikacji mamy możliwość uczestniczenia w uroczystościach i wydarzeniach, które nas formują; a przez to czuć się mniej samotni i odizolowani oraz sprawić, by nasz głos dotarł do najdalszych wspólnot! Przekazujmy wszystkim oznaki nadziei i zaufania, i nawet jeśli żyjemy w tych dniach z niepokojem i obawami, bądźmy przekonani, że wykonując dobrze nasze zadanie, możemy pomóc ludzkiej wspólnocie wyjść z obecnej godziny ciemności.

Przyjmijmy z zaangażowaniem zaproszenie Papieża i powierzmy teraz całą naszą wiarę drogiej Matce Boskiej Miłości. Odmawiajmy modlitwę Papieża codziennie, rano i wieczorem. „Ty, która jesteś wybawieniem rzymskiego ludu, wiesz, czego potrzebujemy. Jesteśmy pewni, że wyprosisz, jak to uczyniłeś w Kanie Galilejskiej, by radość i świętowanie mogły powrócić po tej chwili próby”.

Pomóż nam, droga niebieska Mamo, przeżywać te trudne dni z nadzieją, odnowioną jednością, w prawdziwym duchu posłuszeństwa wobec tego, czego się od nas wymaga oraz pewnością, że po tej próbie dojdziemy do błogosławionej i chwalebnej godziny Zmartwychwstania.

Pozdrawiamy was wszystkich z miłością i wielkim szacunkiem, mając nadzieję, że światło i miłość pochodzące z Tajemnicy Paschalnej Pana przenikną całe wasze życie.

Kard. João Braz de Aviz
Prefekt Kongregacji

Abp. José Rodríguez Carballo OFM
Sekretarz Kongregacji

Watykan, 16 marca 2020 r.


© CRT 2012