Aktualności

27.03.2017

Obchody 95. rocznicy śmierci bł. Anieli Salawy u Matki Bożej Anielskiej na Wierzbnie w Warszawie


Druga Niedziela Wielkiego Postu, 12 marca 2017 r., z Ewangelią o Przemienieniu Pańskim na Górze Tabor, była szczególnym dniem u Ojców Franciszkanów na Mokotowie - Wierzbnie w Warszawie, w Parafii Matki Bożej Anielskiej.

Był to dzień radosny dla braci i sióstr Franciszkańskiego Zakonu Świeckich i dwóch wybranych serc Bożego upodobania, prowadzonych i przemienianych przez Bożą Łaskę, które u stóp Ołtarza Pańskiego pod Krzyżem św. Damiana na Mszy św. wypowiedziały Bogu przed ludźmi słowa przyrzeczenia życia zgodnego z Ewangelią na wzór św. Franciszka z Asyżu – dla którego Ewangelia była skarbem największym, jaki człowiek może posiadać.

Ten dzień był poprzedzony okresem rozeznawania powołania na kolejnych etapach formacji w postulacie, nowicjacie i junioracie. Początek nowej drogi i wzrastania dla Bożej chwały żywych Kamieni Kościoła. Bł. Aniela Salawa – tercjarka, dusza piękna i błogosławiona, jest patronką tej Niedzieli powołaniowej, wypełnionej świadectwami wiary i przemiany życia.

Mszę Świętą o 12.30 koncelebruje trzech czcigodnych kapłanów, przewodniczy proboszcz o. Cezary Chustecki OFM, w asyście: o. Zenon Styś OFM i zaproszony do całodniowej posługi homiletycznej o. Andrzej Romanowski OFMCap. Ich szaty fioletowe, a serca czyste, obmyte Bożą Łaską. Jakże odmienni, ale umiłowani tą samą Miłością, według miary potrzeby serca.

U stóp ołtarza siostra Maria Tamara Balińska OFS i brat Zygmunt Kowalczyk OFS proszą o dopuszczenie do profesji Reguły Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Prośbę przyjmuje przełożony Wspólnoty brat Waldemar Cięszkowski OFS, pełniący dziś także służbę liturgiczną.

Pokorne stanięcie przed Bogiem w prawdzie, akt skruchy, żal za grzechy otwiera w sercach bramę Bożego Miłosierdzia. Jesteśmy zaproszeni do Stołu Słowa Bożego, Pan otwiera nam uszy, byśmy mogli usłyszeć jego Słowo czytane dziś przez brata Zygmunta (Rdz 12, 1-4a) i siostrę Marię Tamarę (2TM 1, 8b-10). Ewangelię (Mt 17, 1-9), w której słyszymy głos Boga Ojca z obłoku „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!” proklamuje o. Andrzej , który głosi do nas także homilię. Przekazuje nam w niej Dobrą Nowinę, że Bóg nas kocha i że jesteśmy powołani na drogę Wielkiej Miłości, wypełnionej wiernie – do końca w życiu błogosławionej Anieli Salawy, naszej patronki. Poprzez świadectwa o. Andrzej Romanowski OFMCap, Asystent Narodowy OFS, ukazuje nam głębię jej życia duchowego, które prowadzi na Górę Przemienienia - do spotkania Boga.

Po homilii nadchodzi czas na złożenie przyrzeczenia życia ewangelicznego – profesji Reguły Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, której ryt jest zawsze ten sam. Ryt kształtowany, udoskonalany przez wieki, słowa o niezwykłej mocy przemiany serca i życia, gdzie miłość staje się odpowiedzialnością, a odpowiedzialność miłością, gdzie prawo staje się Miłością a Miłość wypełnieniem prawa. Słowa te stają się świadectwem, dla nas, którzy jesteśmy w drodze ku serafickiej Miłości, stają się umocnieniem dla tych, którzy tę drogę już dawno podjęli, zachętą dla tych, których serce pragnie Boga.

Ojciec Zenon Stys OFM, nasz asystent duchowy, wobec zgromadzonej Wspólnoty i wszystkich braci w Chrystusie, pyta brata Zygmunta i siostrę Marię Tamarę czy chcą: podjąć ewangeliczny sposób życia, czy chcą być wierni temu powołaniu, czy chcą jeszcze ściślej związać się z Kościołem.

Odpowiedź, którą słyszymy jest jednoznaczna i zgodna: Chcę – trzykrotnie odpowiada siostra Maria Tamara i brat Zygmunt.

Brat Waldemar mówi o zobowiązaniu wynikającym ze złożonego przyrzeczenia i żywym uczestnictwie we Wspólnocie opartej na wierze i miłości braterskiej.

Modlimy się w ciszy, prowadzeni słowami wypowiedzianej przez o. Zenona prośby o Ducha Świętej Bożej Miłości, o Łaskę zachowania przyrzeczenia życia ewangelicznego.

Do ołtarza podchodzą siostra Barbara i brat Michał – pełniący dziś funkcję świadków składanych profesji.

Nadszedł czas na złożenie przyrzeczeń – wsłuchujemy się w ich treść w głębokim skupieniu.

Brat Zygmunt podejmuje przyrzeczenie na rok.

Siostra Maria Tamara podejmuje je jako wieczyste.

Słyszymy słowa, wypowiadane niezmiennie:

 „Ja, Maria Tamara, dzięki Łasce, którą mnie Pan obdarzył, odnawiam moje obietnice chrztu świętego i poświęcam się na służbę Jego Królestwa. Przyrzekam żyć Ewangelią Pana naszego Jezusa Chrystusa w moim świeckim stanie przez cały okres mojego życia, we Franciszkańskim Zakonie Świeckich zachowując Jego Regułę. Łaska Ducha Świętego, wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny i św. Ojca Naszego Franciszka oraz braterska Wspólnota niech będą mi zawsze pomocą, abym osiągnęła doskonałość chrześcijańskiej miłości”.

„Ja Zygmunt, dzięki Łasce … przyrzekam żyć Ewangelią Pana naszego Jezusa Chrystusa … przez okres jednego roku… abym osiągnął doskonałość chrześcijańskiej miłości”.

Brat Waldemar, jako przełożony,dziękuje Bogu za złożoną profesję i formułą przyjęcia do Wspólnoty braterskiej wyraża jej radość i nadzieję.

Zaś o. Zenon w imieniu Kościoła potwierdza złożone przyrzeczenia.

Ostatnie słowo, kończące ryt profesji należy do samego św. Franciszka z Asyżu:

„Ktokolwiek to zachowa, niech w niebie będzie napełniony błogosławieństwem Ojca najwyższego, a na ziemi błogosławieństwem umiłowanego Syna Jego, z Najświętszym Duchem Pocieszycielem i ze wszystkimi mocami niebios, i ze wszystkimi Świętymi”.

Amen. Dokonało się …. Dla chwały Bożej

Powracamy, by w modlitwie Mszy Świętej prosić, dziękować i uwielbiać Boga.

Brat Michał składa na ołtarzu w imieniu Kościoła modlitewne intencje.

Kapłani prowadzą nas do przyjęcia Boga w Komunii Świętej i Bóg – Żywy Bóg przychodzi do nas pod postacią Chleba i Wina. Przyjmujemy Go podchodząc procesyjnie do ołtarza. Do brata Zygmunta i siostry Marii Tamary o. Zenon przychodzi niosąc konsekrowane Ciało i Krew Pańską, które w postawie klęczącej przyjmują. Wielka to dla nich chwila – umocnienie, pieczęć na drogę.

I czas na dziękczynienie, czas na osobiste przyjęcie i spotkanie z Jezusem w Sercu.

Przed Kapłańskim błogosławieństwem siostra Maria Tamara wbiega jakby na skrzydłach na do pulpitu, by dać nam krótkie świadectwo swojej drogi do wiary, swojej przemiany i wyboru drogi franciszkańskiej pod wpływem Bożej Łaski i świadectwa innych braci – dziękuje wszystkim szczególnie siostrze Joannie i siostrze Barbarze. Łaska Boża jest dla każdego…

O. Cezary nam błogosławi, Idźcie, ofiara spełniona, Posyłam was…

U stóp ołtarza radość, rozsypały się dobre myśli. Siostra Maria Tamara i brat Zygmunt obdarowani, szczęśliwi przyjmują życzenia i podarki. Cieszymy się wszyscy.

Brat Waldemar z relikwiami bł. Anieli czeka – idziemy, by ucałować okruszynę świętości.

A w kruchcie Kościoła krząta się od rana do wieczora brat Jerzy – od niedawna profes wieczysty, rozdaje książki, foldery zachęty – w oczach błysk szczęścia. Brat spełniony.

Bogata jest ta Niedziela, przemieniona Bożą Miłością. Dziękujemy Ci Panie za wszystko.

Niech Krzyż św. Damiana – świadek dzisiejszych zdarzeń będzie uwielbiony i wywyższony.

Módlmy się o wierność, módlmy się za siebie, módlmy się byśmy wytrwali do końca.

A wszystko to utrwalił w obrazie Boży fotograf p. Sylwester Jesionkiewicz malując światłem chwilę na trwałym nośniku - dla przyszłości, dla pamięci.

opr. s. Małgorzata Lelakowska OFS

© CRT 2012