Ordo Fratrum Minorum

Krótka historia Klasztoru p.w. św. Kazimierza w Krakowie
i Zakonu Braci Mniejszych

Skąd wzięła się nazwa zakonu? Dla czego raz mówimy Zakon Braci Mniejszych a kiedy indziej Reformaci czy Bernardyni?

By to wyjaśnić trzeba nieco sięgnąć do historii zakonu. Pierwotnie Święty Franciszek ustalił w Regule nazwę "Ordo Fratrum Minorum" czyli Bracia Mniejsi. Reguła ta została zatwierdzona przez papieża Honoriusza III w 1223r. Jednak w przeszłości ilekroć pierwotny ideał podlegał jakiejś dewiacji podejmowano próby reform co z reguły owocowało podziałem na "zreformowanych" i "niezreformowanych". Zjawisko to było wspólne dla wszystkich wielkich zakonów monastycznych i medykanckich a wyrażało przede wszystkim zdrowe pragnienie powrotu do początków. Tak więc na przełomie dziejów powstały cztery Rodziny: Obserwanci (w Polsce Bernardyni), Reformaci, Bosi lub Alkantaryni i Rekolektanci.
Później jednak by umocnić jedność Rodziny Franciszkańskiej połączono te cztery zakony a w 1911r. Stolica Apostolska kategorycznie zakazała używania starych nazw. W potocznej mowie pozostały one jednak do dziś.

Kościół i klasztor

W Krakowie reformaci osiedlili się już w 1625r., początkowo poza murami miasta na Garbarach (u wylotu dzisiejszej ul Kapucyńskiej). Jednakże ze względu na oblężenie miasta przez Szwedów w 1655r. na polecenie Stefana Czarneckiego spalono pierwotny klasztor wraz z zabudowaniami przedmieść.

Nowy kościół i klasztor powstał w latach 1666-1672 na placu w obrębie murów miejskich ofiarowanym reformatorom przez Kasztelana Krakowskiego Stanisława Warszyckiego. Jest to typowy model świątyni reformackiej jednonawowej, bezwieżowej, z węższym i niższym prezbiterium.

Widok z ulicy

Dziedziniec

Zabudowania klasztorne tworzą tradycyjny czworobok wokół wewnętrznego wirydarza ze studnią pośrodku.

Ołtarze kościelne wykonano w latach 1745-57. Najstarszymi z zachowanych obrazów (jeszcze z pierwszego kościoła) są: obraz Pana Jezusa Miłosiernego w kaplicy i obraz Matki Bożej Łaskawej w ołtarzu bocznym. Najwyżej pod względem artystycznym oceniany jest obraz św. Kazimierza, z ok 1670r. Cennym zabytkiem jest również rzeźbiona w kości słoniowej figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem z ok 1370r.

Wnętrze kościoła, ołtarz główny

"bez trumny, tylko kamień pod głowę"

Ciekawostką godną uwagi są podziemia kościoła, które dzięki swemu specyficznemu mikroklimatowi przechowały zmumifikowane ciała pochowanych tu zmarłych.