Aktualności

27.11.2020

Msza św. w intencji Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


W niedzielę 22 listopada 2020 r. o godz. 12.00, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, w naszym sanktuarium św. Kazimierza Królewicza w Krakowie celebrowano Eucharystię w intencji Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy.

Mszy św. przewodniczył Minister Prowincjalny o. Jacek Koman OFM, koncelebrowali: o. Alojzy Warot OFM, o. Jerzy Pająk OFMCap, ks. prof. Józef Krzywda CM i ks. Jerzy Sowa CM.

Modlono się w intencji dziękczynnej za opiekę Bożą nad Prezydentem Andrzejem Dudą wraz z prośbą o mądrość i siłę dla niego w sprawowaniu urzędu, a także za naszych nieprzyjaciół o łaskę pokoju przez wstawiennictwo św. Kazimierza Królewicza – patrona ładu społecznego i orędownika poświęcających się służbie publicznej.

W liturgii słowa Mszy św. czynnie uczestniczyli Rodzice Pana Prezydenta: pierwszą lekcję odczytał prof. Jan Tadeusz Duda, zaś drugą prof. Janina Milewska-Duda.

Znany krakowski artysta Leszek Długosz odśpiewał psalm responsoryjny i odczytał modlitwę wiernych.

Homilię wygłosił o. Alojzy Warot OFM, jej tekst jest zamieszczony poniżej.

W uroczystościach uczestniczył poczet sztandarowy Regionu Małopolska NSZZ „Solidarność”.

Na zakończenie Eucharystii o. Alojzy Warot OFM podziękował wszystkim za modlitwę i obecność oraz życzył, aby św. Kazimierz Królewicz wypraszał potrzebne łaski dla Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy, a następnie poinformował, iż kolejna Msza św. w podobnej intencji będzie celebrowana 6 grudnia br. o godz. 11.00 w kościele pw. św. Stanisława Kostki w Krakowie – Dębnikach.

Mszę św. zakończono uroczystym odśpiewaniem pieśni „Boże coś Polskę”.

 

Homilia o. Alojzego Warota OFM

Siostry i Bracia. Zapowiedziany w dzisiejszej Ewangelii sąd nad światem, będzie – jak to słyszeliśmy – sądem królewskim, sądem jakiego dokona Chrystus Król według kryteriów miłości. Królewskość Jezusa, nie jest jednak zarezerwowana jedynie do ostatniego aktu historii świata, ona jest Jego wieczną Boską prerogatywą, chociaż wraz z Wcieleniem, stała się jakby ukryta i niewidzialna.

W Ewangelii Janowej na pytanie Piłata, czy jest królem, sam Jezus odpowiada: „Tak, jestem królem” (18, 37). Ale mówił też wcześniej: „Królestwo moje nie jest z tego świata” (18, 36). Królestwo Jezusa nie jest z tego świata, albowiem nie ma nic wspólnego z logiką tego świata i zakusami tego, który uzurpuje sobie władzę nad światem – diabła. Królowanie Jezusa jest przemienianiem tego świata wartościami królestwa Bożego: królestwa miłości, sprawiedliwości i pokoju; wartościami, które On sam w sobie uosabiał i za które oddał życie na drzewie krzyża. Od śmierci Jezusa na Golgocie to Jego krzyż paradoksalnie stanie się Jego królewskim tronem, miejscem panowania przez solidarność i miłosierdzie wobec grzesznego człowieka.

Drodzy Siostry i Bracia. Cześć, jaką dzisiaj oddajemy Chrystusowi Królowi wszechświata, nie tylko kieruje wzrok naszej wiary, ku znanej jedynie Bogu przyszłości, ku jej finalnemu aktowi – paruzji, ale równocześnie przypomina nam nasze chrześcijańskie powołanie do uczestnictwa w królewskiej misji Jezusa – wezwanie, którym zostaliśmy naznaczeni w dniu chrztu świętego i do którego zostaliśmy umocnieni „Mocą z wysoka” w sakramencie bierzmowania.

Jako naśladowcy Jezusa, jesteśmy wezwani do przemieniania naszego świata Ewangelią Pana: nade wszystko świadectwem naszego osobistego życia, dalekiego od fałszu i hipokryzji, a jednocześnie gotowego do otwartego propagowania i obrony zasad, które służą najwyższemu dobru człowieka według zamysłu Boga, a nie ludzkiego widzimisię. Opowiadanie się za Chrystusem i Jego Ewangelią dla chrześcijanina nie jest przywilejem, jakiego społeczeństwo może lub nie nam udzielić, ale płynie ono z najgłębszego poszanowania Boga i siebie samego, z najgłębszego zrozumienia istoty swojego życia i swojej relacji do Chrystusa.

Życie jako służba na rzecz Królestwa Bożego w nauczaniu Pana łączy się nierozdzielnie z prawdą. Pan Jezus wobec Piłata pojmuje swoje królowanie jako „dawanie świadectwa prawdzie”: „Ja po to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie”. Prawdą jest sam Jezus Chrystus (por. J 14, 6). Jezus nie zadawala się powiedzeniem: „Ja głoszę prawdę”, czy „Słowa moje są prawdziwe. Nazywając się „Prawdą”, Jezus definiuje swoją Osobę, a nie przesłanie. On sam jest Prawdą absolutną, albowiem jest Bogiem.

Drodzy Siostry i Bracia. Ostatnie tygodnie zalewają nas wezbraną falą rozszalałego kłamstwa, które stawia sobie za cel zmieść to, co przyczynia się do budowania Królestwa Jezusowego. Ogłuszający huk wód tej nieprawości, która rozlała się na ulice naszych miast i zdominowała debatę publiczną, pragnie zagłuszyć wszelką rozumność i ustanowić nowy ład na fundamencie zakażonej trucizną egoizmu i libertynizmu pseudo-wolności ludzkiej.

Dziś przyszedł czas, ażeby mężnie stanąć przy Chrystusie, Jego Ewangelii i Jego Kościele. Dziś przyszedł czas, ażeby mężnie bronić najszlachetniejszej tradycji naszej Ojczyzny i jej bohaterów duchownych i świeckich. Dziś przyszedł czas próby i oczyszczenia. Jednoznaczność i zdecydowanie, do których wzywa nas swym nauczaniem i swą postawą Pan, znajdują swą prawdziwą moc w życzliwości wobec wszystkich ludzi i przebaczeniu wrogom. To w oparciu o te wartości wiara w Chrystusa jest w stanie tworzyć najpiękniejsze ludzkie społeczeństwo, prześwit Boskiego zamysłu na ziemi.

Siostry i Bracia. Gromadzimy się na tej Mszy Świętej niedzielnej w sanktuarium św. Kazimierza Królewicza – Patrona ładu społecznego. Słowo „ład” ma wiele bliskoznacznych określeń, takich jak: „harmonia”, „porządek”, „regulacja” czy „kolejność”. Każde z tych pojęć przeciwstawia się chaosowi i konfuzji, tak jak sprawiedliwość przeciwstawia się niesprawiedliwości, prawda kłamstwu, a mądrość głupocie. Wróćmy po tej Mszy Świętej do naszej codzienności jako heroldowie i twórcy ładu społecznego na rzecz Królestwa Chrystusowego: królestwa miłości, sprawiedliwości i pokoju, a nasz patron, św. Kazimierz, niech umacnia nas w tym zaangażowaniu i wspomaga zwłaszcza tych, którzy in prima persona są odpowiedzialni za tworzenie ładu społecznego w naszej Ojczyźnie. Amen.

o. Alojzy Warot OFM

© CRT 2012