Aktualności

03.11.2022

Modlitwa o pokój AD 2022, Warszawa przy Senatorskiej


Tradycji stało się zadość – 15 października br. kolejny raz spotkaliśmy się jako tercjarze regionu warszawskiego u braci franciszkanów przy ul. Senatorskiej w Warszawie, aby modlić się o pokój.

     O godz. 10.00 rozpoczęła się Eucharystia. W pieśni na wejście wybrzmiało wezwanie do Boga: „...obdarz Kościół Twój jednością i pokojem”. Przy ołtarzu zobaczyliśmy wszystkich naszych asystentów, a więc o. Józefa Łaskiego OFMCap (przewodniczył Mszy), o. Hieronima Tarłowskiego OFM (wygłosił słowo powitania), o. Mariana Jarząbka OFMConv (odpowiedzialnego za homilię), a także również asystentów Wspólnot lokalnych OFS: o. Zenona Stysia OFM (Warszawa – Mokotów i ks. Mirosława Jeleniewicza OFS Izabelin).

  

     O. Hieronim z radością zaznaczył, że Bóg pobłogosławił nam tego dnia piękną pogodą, a także że jeszcze większym powodem do radowania się jest odejście pandemii do przeszłości. Powiedział też, że będziemy się modlić o pokój w duchu Asyżu; że są z nami św. Antonii i Królowa Pokoju.

     Po nim głos zabrał br. Marian Radzaj OFS, przełożony Rady Regionu. Jak zawsze zaczął od podziękowań: Bogu, naszym kapłanom i Wspólnocie.

Usłyszeliśmy następnie, że Eucharystia sprawowana będzie za naszą Radę Regionu i wszystkich warszawskich oraz okołowarszawskich świeckich franciszkanów.

    W pierwszym czytaniu – z Listu do Efezjan, zawarte było podziękowanie św. Pawła dla adresatów za ich miłość względem świętych, modlitwa o ducha mądrości i objawienia, jak również prawda, że Bóg – Jezus jest „ponad mocą i władzą”, będąc Głową Kościoła – swojego Ciała. Treść refrenu Psalmu również podkreśliła tę prawdę w słowach do Boga Ojca: „Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem”. Wreszcie przyszedł czas na Ewangelię, w której Jezus zapewnił, że przyzna się do tych, którzy przyznają się do Niego, ale jeśli ktoś wyprze się Go, to i on wyprze się takiej osoby. Nasz Pan pouczył też o grzechu przeciwko Duchowi Świętemu.

Homilia o. Mariana Jarząbka OFMConv zawierała w sobie następujące prawdy i postawiła takie oto pytania:

   Kiedy mówimy: „Uczyń mnie, Panie, narzędziem Twojego pokoju”, prosimy o to dla nas, tercjarzy – franciszkanów. Jezus przynosi pokój. Modlimy się szczególnie o pokój na Ukrainie. Możemy w tym pomóc, jak św. Franciszek. Poszedł on z Ewangelią do sułtana, ale zaczął od wypełnienia Bożym pokojem swojego serca i życia. Szedł przez świat i głosił pokój i dobro. I my idziemy za Franciszkiem, chcemy nieść światu pokój, pokój swojemu środowisku, wspólnotom, aby inni widzieli, że pokój umiłowaliśmy. Jak dziś dać światu pokój? Jak rozpocząć wielką modlitwę o pokój? Nieść pokój to nasze zadanie i nasz obowiązek. Święty Antoni – patron świątyni, w której się zgromadziliśmy – jednał zwaśnione rody. Podobnie inni święci franciszkanie: Ludwik, Elżbieta, którzy byli ludźmi pokoju. Również Aniela Salawa, która w czasie I wojny światowej modlitwą i życiem angażowała się na rzecz pokoju pomagając chorym i rannym. Jezus mówi o tych, którzy mają odwagę przyznawać się do Niego przed ludźmi i takim ludziom udziela daru pokoju, swego Ducha. Czas i świat potrzebuje dziś światków. Trzeba iść pod prąd w sposób zdecydowany, przejść do działania. Potrzebujemy Ducha Świętego, który doda otuchy i poprowadzi. Brak współpracy z Nim to pogarda dla Jego darów. Czy mamy w sobie Ducha Bożego? Czy jesteśmy na Niego otwarci? Czy jesteśmy Jego świątynią? Religia to nie przepis na spokojne życie. Życie chrześcijanina, franciszkanina stawa wymagania. Religia to nie stan spoczynku, ale powołania do czynu. Mamy odwzorować Jezusa za przykładem Franciszka. Jezus mówi: „Ojciec mój działa i Ja działam”. Bóg odkrywa się przed człowiekiem. Daje olśnienie na drogę, która jest przed nami. Jeremiasz był kapłanem, wielkim w czasie niewoli babilońskiej, przywódcą duchowym, człowiekiem mądrym i mówcą. Wzywał do wysiłku, za co został wrzucony do studni – miał tam umrzeć z głodu. Mamy nie przegrać naszej życiowej szansy. Religia nie jest po to, aby się jej przypatrywać. Sama profesja nie czyni nas jeszcze ludźmi religijnymi. Nasza religijność, obecność w Kościele mają prowadzić do dawania świadectwa innym. Żyjmy pokojem na co dzień, idźmy do świata – jak nawrócony Franciszek. Duch doda otuchy, poprowadzi nas. Jesteśmy świątyniami Ducha Świętego! Czy wierzymy w to jako franciszkanie?

   Na zakończenie Eucharystii odśpiewaliśmy pieśń „Ludu kapłański, ludu królewski”. Kolejnym punktem spotkania było odmówienie modlitwy Panie, uczyń mnie narzędziem Twojego pokoju, która wydrukowana była na rewersie obrazków ze św. Janem XXIII. O. Hieronim złożył po niej podziękowania. Dana nam została również łaska błogosławieństwa relikwiami św. Franciszka.

   Po krótkiej przerwie rozpoczęła się adoracja Najświętszego Sakramentu z koronką franciszkańską do siedmiu radości Najświętszej Maryi Panny. Rozważania nawiązywały do nauki św. Franciszek. Na wstępie o. Hieronim wezwał do modlitwy do Królowej Pokoju oraz do porządkowania życia i uświęcania sumień. W tajemnicy pierwszej usłyszeliśmy o tym, że chrzest była naszym „Fiat”. W drugiej – o godności i wybraniu Maryi, radości Jej oraz św. Elżbiety. Trzeciej – radości z przyniesienia na świat Syna Bożego, który przyjął ludzkie słabości. W kolejnej zadane zostało pytanie o to, ile potrafimy ofiarować Bogu. Piąta wskazała na osobiste poszukiwanie obecności Boga w naszym życiu i w świecie. Następna zawierała prawdę o tym, że życie z Bogiem w wieczności powinno być celem i tęsknotą człowieka. Ostatnia wreszcie przypomniała, że Maryja jest symbolem Kościoła, który służy dobru i prawdzie, walcząc ze złem. Po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem zaśpiewaliśmy pieśń O Pani, ufność nasza.

Modlitwy przygotowały na ten dzień wspólnoty tercjarskie z kościołów przy Senatorskiej i Mokotowskiego.

Świętowanie zakończyło się radosną agapą, zarówno z czymś do zjedzenia na ciepło, jak też ze słodkościami.

Br. Janusz Dobrzyński OFS
Wspólnota przy kościele św. Antoniego - Warszawa

© CRT 2012